Alevilikte Zaman, Yenilenme ve Anlam
Takvimler yalnızca zamanı ölçmez; aynı zamanda toplumların zamanı nasıl anlamlandırdığını da gösterir. Bazı zaman döngüleri inançsal bir kutsallık taşımasa da, toplumsal güç ve birlik anlatımıyla anlam kazanır. Alevi topluluklarında yüzyıllardır yaşatılan, yeni bir zaman döngüsüne geçişi simgeleyen kadim bir halk takvimi geleneği vardır. Bu gelenek, Alevilik inancı açısından inançsal ya da erkân temelli bir “yeni yıl” olmamakla birlikte, Alevi coğrafyasında ortaklaşa kabul edilmiş toplumsal ve takvimsel bir eşiktir.
Alevilikte zaman; başlangıcı ve sonu kesin çizgilerle belirlenmiş, doğrusal bir ilerleme olarak değil; süreklilik ve dönüşüm içinde akan canlı bir oluş olarak kavranır. Bu anlayışta zaman, insanın erdemli duruşuyla, ikrarıyla ve rızalık bilinciyle anlam kazanır. Dolayısıyla Alevilikte “yeni yıl”, takvim değişimiyle değil; insanın kendisiyle, toplumla ve doğayla kurduğu ilişkinin dönüşmesiyle başlar.
Buna karşın modern toplumlarda takvim, kolektif yaşamın düzenleyici unsurlarından biridir. Eğitimden ekonomiye, hukuktan gündelik hayata kadar pek çok alan takvim üzerinden şekillenir. Bu nedenle 1 Ocak, inançsal bir zorunluluk taşımaksızın toplumsal bir eşik işlevi görür.
Bu yönüyle 1 Ocak, Alevilik açısından toplumsal bir durak, bir düşünme ve değerlendirme anıdır. İnançsal değil; etik ve vicdani bir farkındalık alanıdır.
Bu nedenle Alevilerin yeni yıl mesajı; barış, adalet, eşitlik ve birlikte yaşam çağrısıdır.
Gerçek yenilenme, takvim yaprağının kopmasıyla değil; insanın zalimle arasına mesafe koymasıyla başlar. Bu düşünceyle, yeni yılın herkese sağlık ve mutluluk getirmesini diliyoruz.
